زمانی که همه گردان ها توی حسینیه بودن هواپیماهای دشمن مقر گردان ها رو بمبارون کردن. البته کسی توی مقر گردان ها نبود، چون همه نیروها توی حسینیه بودن.آقای فضلی گریه می کرد و این را می گفت. من هم آن شب به گریه افتادم. شهید کلهر من فدایت بشوم بعد از شهادتت هم هوای بچه ها را داشتی!